पाँच वर्षे विकासको स्पष्ट खाका हेरेर मात्रै मत दिऔँ

कमल बुढाथोकी

१८ माघ, काठमाडौँ । अहिले मुलुक फेरि एकपटक निर्वाचनको माहोलमा होमिएको छ। हरेक राजनीतिक दल आ–आफ्नो चुनावी रणनीति, नारा र घोषणापत्र बोकेर गाउँ–गाउँ पसिरहेका छन्। मतदातालाई आफ्नो पक्षमा पार्न घरदैलो कार्यक्रम, भेला, सभा–सम्मेलन र प्रचारप्रसार तीव्र बनाइएको छ। चुनाव नजिकिँदै गर्दा राजनीतिक माहोल झनै तातिँदो छ।

यसपटकको निर्वाचन विशेष अर्थमा महत्त्वपूर्ण मानिएको छ। हालै सम्पन्न “जेनजी आन्दोलन” पछिको यो पहिलो निर्वाचन भएकाले जनताको चेतना, अपेक्षा र राजनीतिक चेत फरक तहमा पुगेको देखिन्छ। युवापुस्तामा राजनीतिक परिवर्तनप्रति बढेको चासो, नयाँ नेतृत्वप्रतिको आकर्षण र पुराना दलहरूप्रतिको असन्तुष्टि यसपटक झनै प्रष्ट देखिँदैछ।

विशेषगरी नयाँ दलहरू यस निर्वाचनमा निकै उत्साहित र सक्रिय देखिएका छन्। उनीहरूको चुरिफुरी बलियो देखिए पनि स्पष्ट भिजन, दीर्घकालीन योजना र ठोस रणनीति भने अझै प्रस्ट हुन सकेको छैन। केवल परिवर्तनका नाराले मात्रै देश र समाज रूपान्तरण हुँदैन भन्ने कुरा मतदाताले गहिरोसँग बुझ्न थालेका छन्।

यस्तो परिवेशमा आगामी निर्वाचनमा दलहरूले कस्ता एजेन्डा, रणनीति र उद्देश्यसहित मतदाताको घरदैलोमा भोट मागिरहेका छन् भन्ने कुरा आम चासोको विषय बनेको छ। म स्वयं सिन्धुपाल्चोकको नागरिक, त्यसमा पनि एक युवा भएका कारण यो चासो र चिन्ता झनै स्वाभाविक हो।

सिन्धुपाल्चोक—काठमाडौंसँग नजिकै रहेको, चीनसँग सिमाना जोडिएको, प्राकृतिक रूपमा अत्यन्त सम्भावनायुक्त जिल्ला हो। यहाँ पर्यटन, कृषि, जलस्रोत, जडिबुटी, उद्योग र व्यापारको अथाह सम्भावना छ। भोटेकोशी, तातोपानी नाका, लाङटाङ राष्ट्रिय निकुञ्ज, भैरवकुण्ड, पाँचपोखरी जस्ता सम्पदाले यो जिल्लालाई आर्थिक समृद्धिको केन्द्र बनाउन सक्छन्। तर विडम्बना—यति धेरै सम्भावना हुँदाहुँदै पनि सिन्धुपाल्चोक राजनीतिक दलहरूका लागि केवल भोट माग्ने थलो मात्रै बनिरहेको छ। दशकौँदेखि यही क्षेत्रबाट नेताहरू निर्वाचित भए, मन्त्री बने, सत्तामा पुगे। तर आम नागरिकको जीवनस्तरमा अपेक्षित परिवर्तन आउन सकेको छैन।

सडक, स्वास्थ्य, शिक्षा, रोजगारी, खानेपानी, सिंचाइ, विपद् व्यवस्थापन जस्ता आधारभूत क्षेत्रमा आज पनि सिन्धुपाल्चोक पछाडि नै छ। भूकम्प, बाढी–पहिरो जस्ता प्राकृतिक विपत्तिले पटक–पटक थलिएको यो जिल्ला पुनर्निर्माण र विकासमा अझै संघर्ष गरिरहेको छ। तर राजनीतिक नेतृत्वले दीर्घकालीन सोचसहितको योजना अघि सार्न सकेको छैन।

यसपटक पनि एमाले, कांग्रेस, माओवादी (नेकपा), रास्वपा लगायत दलहरू विभिन्न आकर्षक नारा लिएर जनतासामु पुगेका छन्। विकास, समृद्धि, रोजगारी, सुशासन—यी सबै पुरानै शब्दावली दोहोरिएका छन्। तर प्रश्न एउटै छ—के यी नारामा विश्वसनीयता छ? के उनीहरूसँग पाँच वर्षभित्र सिन्धुपाल्चोकलाई रूपान्तरण गर्ने ठोस योजना छ?

अबका मतदाता भावनामा बगेर होइन, विवेक प्रयोग गरेर मतदान गर्नुपर्ने समय आएको छ। “हाम्रो मान्छे”, “हाम्रो पार्टी” भनेर आँखा चिम्लेर भोट हाल्ने प्रवृत्तिले यो जिल्ला वर्षौँदेखि पछि परेको हो।

म एक सचेत नागरिकको हैसियतले सबै सिन्धुपाल्चोकबासीलाई आग्रह गर्न चाहन्छु—यसपटक उम्मेदवारको अनुहार होइन, एजेन्डा हेर्नुहोस्। भाषण होइन, योजना माग्नुहोस्। नारामा होइन, कार्यान्वयनको खाकामा विश्वास गर्नुहोस्।

हरेक उम्मेदवारसँग स्पष्ट रूपमा सोध्न जरुरी छ–

पाँच वर्षभित्र सिन्धुपाल्चोकको शिक्षा क्षेत्रमा के सुधार गर्ने योजना छ?
जिल्ला अस्पताल र स्वास्थ्य सेवाको स्तर कसरी उकास्ने?
युवालाई यही जिल्लामा रोजगारी सिर्जना गर्ने ठोस कार्यक्रम के हो?
कृषि आधुनिकीकरण र बजारीकरणका लागि कस्तो रणनीति छ?
पर्यटन प्रवर्द्धनका लागि कस्ता पूर्वाधार निर्माण गर्ने योजना छ?
तातोपानी नाका, भोटेकोशी करिडोर, जलविद्युत्, सडक सञ्जालको दीर्घकालीन योजना के हो?
विपद् व्यवस्थापन र पुनर्निर्माणका ठोस कार्यक्रम के–के हुन्?
यी प्रश्नहरूको स्पष्ट उत्तर नदिने उम्मेदवारलाई मत माग्ने नैतिक अधिकार हुँदैन।

अब मतदाताले भावनामा होइन, योजनामा आधारित निर्णय गर्नुपर्छ। दलप्रतिको अन्धभक्ति होइन, जिल्लाको भविष्यप्रतिको जिम्मेवारी सोच्नुपर्छ। पाँच वर्षभित्र सिन्धुपाल्चोक कस्तो बनाउने भन्ने ठोस रोडम्याप प्रस्तुत गर्ने उम्मेदवारलाई मात्रै समर्थन गर्नुपर्छ।

यसपटकको निर्वाचन सिन्धुपाल्चोकका लागि एउटा ऐतिहासिक अवसर हो—नेताहरूलाई जवाफदेही बनाउने, विकासमुखी राजनीति स्थापित गर्ने र नयाँ दिशा समात्ने।

त्यसैले मेरो स्पष्ट आह्वान छ—

“उम्मेदवारको एजेन्डा र पाँच वर्षभित्रको सिन्धु विकासको ठोस खाका हेरेर मात्रै मत दिऔँ।”
यही विवेकपूर्ण निर्णयले मात्रै हाम्रो जिल्ला समृद्ध, आत्मनिर्भर र उज्यालो भविष्यतर्फ अघि बढ्न सक्छ।